wtorek, 10 lipca 2012

Christopher Paolini - "Eragon"


Tytuł: Eragon
Autor: Christopher Paolini
Seria: Dziedzictwo
Tom: 1
Liczba stron: 496
Wydawnictwo: MAG
Moja ocena: 8/10

Fantastyczna książka napisana przez 15-letniego chłopca czyta się łatwo, lekko i przyjemnie. To opowieść o Eragonie, chłopcu, który pewnego dnia znajduje smocze jajo. Od tego momentu zaczyna się jego przygoda z magią, czarami i smokiem. 

Pewnego dnia w szkole dostaliśmy za zadanie wybrać sobie książkę i zrecenzować ją ustnie przed całą klasą. Po powrocie do domu spojrzałam na swoją półkę z książkami i nie poczułam tak zwanego ''natchnienia'' więc poszłam do biblioteki. Tam pierwsze co zwróciło na siebie moją uwagę to właśnie ta gruba książka w szafirowej okładce. Tak zaczęła się moja przygoda z serią Dziedzictwo.

Zacznijmy od bohaterów, którzy są bardzo... zróżnicowani.
Eragon jest 15-letnim chłopcem z dużym talentem do polowania czego nauczył go jego wuj Garrow, który także opiekował się nim od dziecka. Jest bardzo odważny. Aby zdobyć mięso udaje się do Koścca, miejsca gdzie nikt inny z jego rodzinnego miasta -Carvahall się nigdy nie wybiera. Tam odnajduje tajemniczy niebieski kamień. Jako, że wcześniej nie udało mu się nic upolować, ponieważ zwierzyna uciekła, postanawia wziąć kamień i sprzedać go. Jednakże w mieście rzeźnik Sloan nie zgadza się na handel, gdyż uważa, że znalezisko Eragona jest przeklęte. Po tym jak wykluwa się smok, chłopiec zrozumiał wreszcie, że kamień to w rzeczywistości jajko. Postanawia wychować smoczycę w tajemnicy, przez co staje się Smoczym Jeźdźcem. Smok otrzymuje imię - Saphira.

Roran jest kuzynem Eragona, synem Garrowa, który opiekował się siostrzeńcem od jego dziecięcych lat. Roran jest o dwa lata starszy od kuzyna. W pierwszym tomie nie ma go za dużo. Wiemy, że wyjeżdża z rodzinnego Carvahall aby zarobić trochę pieniędzy, bowiem chce się oświadczyć córce rzeźnika Sloana - pięknej Katrinie. W późniejszych tomach są poświęcone rozdziały z jego perspektywy.

Brom jest miejscowym bajarzem. Po opuszczeniu Carvahall pomaga Eragonowi. Szkoli go. Staje się jego Mistrzem. Jest pełen tajemnic. Eragona uczy sztuki magii, walki, aby ten miał szanse na przeżycie.

Murtagh osiemnastoletni chłopiec. Jest bardzo skryty i tajemniczy. Brom mu nie ufa. Z czasem Murtagh staje się przyjacielem Eragona. Ratuje go, gdy ten zostaje pojmany. W kolejnych tomach wychodzą na jaw jego sekrety i można by rzec - prawdziwa natura.

Arya - piękna elfka. Pojawia się w snach głównego bohatera. Prosi go o pomoc. Jest księżniczką miasta Efów. Świetnie włada magią, łukiem oraz mieczem. Staje się przyjaciółką Eragona. Pomaga mu w walce.

Saphira - szafirowa smoczyca Eragona. Jest bardzo odważna. Kocha swojego smoczego Jeźdźca i starannie się nim opiekuje. Bywa próżna. Uwielbia pochwały. Porażki znosi ciężko.

Bohaterów jest znacznie więcej, jednakże nie będę opisywać wszystkich, ponieważ bardzo dużo czasu by mi to zajęło. Wszyscy są inni, niebanalni. Jedni są lepsi, inni są gorsi. Autor książek świetnie ich dopracował. Z kolejną częścią sagi możemy obserwować zmiany jakie w nich następują.

''Eragon'' jest książką fantasy napisaną przez 15-letniego chłopca. Pełna jest ciekawych, barwnych opisów, świetnie dopracowanych scen walk oraz trudnych słów wymyślonych przez autora. Niewiarygodne jak w głowie takiego młodzieńca mogło powstać tyle wspaniałych opisów. Wszystko jest bardzo przemyślane. I akcja i fabuła. Po przeczytaniu tej książki pokochałam fantasy, choć wcześniej podchodziłam do tego typu książek z wielkim dystansem.

Nie będę zdradzać szczegółów fabuły, ponieważ chcę żebyście mieli radość czytania i poznawania wszystkiego osobiście, a nie z pomocą moich spoilerów, jednakże muszę powiedzieć przynajmniej początek dla zachęty. Rodzinne miasto głównego bohatera zostaje zaatakowane. Najeźdźcy szukają jaja Saphiry. W skutek ataku ginie Garrow. Wkrótce potem Eragon opuszcza Carvahall wraz z Bromem i swoją smoczycą oraz poprzysięga zemstę za wuja. Tak rozpoczyna się cała akcja. Która jest pełna nieoczekiwanych zwrotów.

Jedynym minusem tej książki, można by rzec, są niektóre wydarzenia, których zakończenie jest z góry przewidziane przez czytelnika. 

Przede mną jeszcze ostatnie dwa tomy serii Dziedzictwo i wręcz nie mogę się doczekać kiedy dorwę je w swoje ręce. Wiem, że przygody Eragona i Saphiry na zawsze już będą mi bliskie. Moja wyobraźnia po przeczytaniu tej książki zaczęła naprawdę buzować. Smoki, wojna, cierpienie, magia... krasnoludy, elfy. Co jeszcze skrywa seria Dziedzictwo? Przekonacie się kiedy przeczytacie. Ja mogę was do tego tylko zachęcić.

Polecam.
8/10

-Dodatkowo.

Na podstawie tej książki powstał już film. Muszę przyznać, że po obejrzeniu go byłam naprawdę wściekła. Nie jest nawet w połowie tak dobry jak książka. Chętnie obejrzałabym kiedyś inną, lepszą ekranizację książek Paoliniego.

Co mi się najbardziej nie podobało? Wszyscy wiemy, że filmy bardzo różnią się nieraz od ksiązek. Jednakże w tej produkcji była to lekka przesada. Wydarzenia są niesamowicie wręcz banalne, całkowicie niezgodne z książką. Aktorzy dobrani są bardzo źle, czasem ich gra wygląda jakby była wymuszona.

Filmu nie polecam. Książkę jak najbardziej.




Pozdrawiam.